من مردي را میشناسم
که تمام دو راهیهای مرا
ترمز میزند
و آیینهاش را تنظیم میکند
درست روی لبخند من !
سبز که میشود
تمامِ قرمزها را
رد میکند
اما هنوز هم باور ندارد،
من
از آنچه در آیینه میبیند
به او نزدیکترم...
شاعر : سمانه سوادی